21

Cykliści – Teatr Porywacze Ciał

Garwolin Skwer im. Marszałka J. Piłsudskiego ul. Sportowa ul. Olimpijska ul. Kościuszki ul. Nadwodna, CSiK

Akcja parady Cykliści Teatru Porywacze Ciał oparta jest na barwnym korowodzie szalonych weselników – niezwykłych rowerzystów z Bractwa Cyklistów. Zwariowana i rozkapryszona Panna Młoda zabiera ze sobą wszystkie prezenty i ucieka przed swoim wybrankiem na pokracznej hulajnodze. Jej welon unoszą w powietrze baloniki w kształcie serca. Pan młody goni ją, ale jednocześnie nie stroni od innych niewiast i wszelkiej zabawy. Ciągle wszystkich zaczepia, częstuje szampanem, tańczy i szaleje.

Szalony duchowny, mający połączenie astralne, próbujący pogodzić młodych, dolewa oliwy do ognia, zapominając w kółko, kto z kim się żeni, więc ciągle udziela ślubów przypadkowym widzom. Pochód zamyka Ciocia z Wysp Hawajskich, słoneczna, radosna, rozdająca wszystkim napotykanym uśmiechy i świeże owoce. Jest jeszcze niechciany brat pana młodego, śmieciarz i nicpoń, oraz Człowiek Prosto z Plaży (chciał nad wodę, trafił na ślub).

Parada jest wesoła, kolorowa, absurdalna i groteskowa, tętniąca życiem i humorem, głośna (z akcentami pirotechniki), a przede wszystkim interaktywna – wciąga i angażuje napotkaną publiczność, zapewniając świetną zabawę.

Teatr Porywacze Ciał to profesjonalny teatr prywatny, który istnieje od 1992 roku. Tworzą go absolwenci wrocławskiej PWST – Katarzyna Pawłowska i Maciej Adamczyk – zawodowi aktorzy, którzy pełnią również funkcję dramaturgów i reżyserów. Tworzą spektakle autorskie i bardzo różnorodne – salowe, plenerowe, muzyczne, monodramy, akcje jednorazowe, wystąpienia i działania na styku teatru i sztuki performance. Według opinii krytyków i środowiska teatralnego jest jedną z najważniejszych niezależnych grup teatralnych w Polsce. Nazwa Teatru pochodzi od nakręconego w 1956 roku filmu Dona Siegela Inwazja porywaczy ciał, w którym ludzi zastępowały podrzucone przez kosmitów bezduszne kopie człowieka. Objawy zaniku uczuć posiadają bohaterowie spektakli Porywaczy Ciał, którzy tworzą własny język teatralny, własny styl oparty o estetykę postmodernistyczną. Artyści świadomie posługują się w swoich spektaklach strategią parodii i pastiszu, wykorzystują znaki i symbole kultury współczesnej, zderzają arcydzieła z kiczem, cytaty kultury wysokiej z cytatami kultury popularnej. To współcześni manieryści, którym nieobca jest postawa ironistów, prowokatorów, ekscentryków. Testują różne formy i konwencje teatralne, wykorzystują stylistykę wodewilu, kabaretu, happeningu i sztuki performance, balansują między bezpośredniością psychodramy a dystansem metafory, czerpią inwencję z ideologicznego dziedzictwa sztuki pop artu.

http://www.porywaczecial.art.pl/

www.facebook.com/teatr.porywacze.cial